Historia szkoły

Historia Szkoły Podstawowej im. Antoniego Sewiołka w Czułowie

(na podstawie zapisków w kronice prowadzonej od roku 1875)

            W roku 1873 rozpoczęto budowę szkoły w gminie Czułów. Murowany budynek, pokryty strzechą, został ukończony zimą 1875 r. W tym samym roku rozpoczęto naukę. Jednoklasowa, powszechna szkoła w Czułowie stała się szkołą etatową, co oznaczało, że gmina Czułów, wraz z należącym do niej obszarem dworskim, miała szkołę utrzymywać. W 1894 r. szkoła została przekształcona na dwuklasową i tym samym zyskała drugiego nauczyciela. Szkolną tradycją stał się popis roczny młodzieży organizowany na zakończenie roku szkolnego. Szkoła wielokrotnie była zamknięta, nawet na kilka miesięcy, z powodu panujących epidemii ospy i tyfusu plamistego. W roku szkolnym 1880/1881 do szkoły uczęszczało 133 dzieci, w roku 1913/1914 liczba ta wzrosła do 215.

           I wojna światowa (1914-1918) oszczędziła mieszkańców Czułowa. Jednak wielu mężczyzn wcielono do wojska austriackiego i wysłano na front. Oblegający Kraków rosyjscy żołnierze nie dotarli na szczęście do wsi, szkołę jednak zamknięto, a nauczyciele schronili się za murami twierdzy Kraków. W 1916 r. szkoła ofiarowała    51 koron na Kolumnę Legionów, aby pomóc rannym legionistom lub ich rodzinom.

            Po I wojnie światowej warunki nauki w szkole były tragiczne - z powodu problemów z ogrzaniem sal lekcyjnych dzieci uczęszczały do szkoły, co drugi dzień na zmianę. Warunki pogarszały się z roku na rok. W   roku szkolnym 1935/36 sufit przeciekał, ściany były mokre, okna powybijane, wokół budynku pełno śmieci, 
a ogród zarośnięty. Wnętrza szkolne były zaniedbane, sprzęt szkolny zniszczony, a szkolne akta porozrzucane i niezabezpieczone. Rzeczoznawca orzekł, że budynek nie nadaje się do użytkowania. Rada gromadzka postanowiła wybudować nowy budynek. Niestety widmo nowej wojny światowej odsunęło budowę szkoły na odległe lata.

         W okresie międzywojennym liczba dzieci w szkolewzrosła do ponad 250. Obowiązek szkolny obowiązywał od 7 do 13 roku życia. Na życzenie rodziców dziecko mogło uczęszczać do szkoły rok dłużej. Od 1922 r. lekcje trwały 45 minut. Szkoła stała się czteroklasową. Uczyło w niej czterech nauczycieli. W czerwcu każdego roku urządzano “Święto Pieśni i Sportu”. W roku 1933 brało w nim udział kilkanaście szkół, a popisy miały miejsce w Skałach Mnikowskich.

           W 1939 r. uczniowie czułowskiej szkoły zebrali na cele Obrony Narodowej 16 zł 50 gr., które przekazali Redakcji Ilustrowanego kuriera Codziennego. Po wybuchu II wojny światowej szkoła, chociaż z przerwami, nadal działała, ale jej kierowniczka została mianowana przez władze niemieckie. Rozpoczęły się szykany nauczycieli       i uczniów. Wielu młodych ludzi zostało wywiezionych na przymusowe roboty do Niemiec. Część uczniów tutejszej szkoły zaczęła walczyć w partyzantce.

            W 1945 r. budynek szkolny był zdewastowany –bez ławek, pieców, nawet podłóg. Mimo to w marcu rozpoczęto naukę opierając się na przedwojennym programie nauczania. Powrócono także do planów budowy nowej szkoły. W 1946 r. został zawiązany Komitet Budowy nowej Szkoły. Mieszkańcy Czułowa zbierali pieniądze na jej budowę i pomagali w pracach budowlanych. Niestety, w 1949 r. postawiony budynek przeznaczono na remizę strażacką. Decyzję tę poparł wójt oraz przedstawiciele rządzącej partii, a władze szkolne nie protestowały.

Czułowianie znowu zaczęli zabiegać o budowę szkoły. Dopiero 2 października 1957 r., po wieloletnich staraniach, rozpoczęto pierwsze prace ziemne na parceli naprzeciwko budynku remizy strażackiej.
6 września1959 r. szkoła została przekazana do użytku, 
a dzieci rozpoczęły naukę od 8 września. Wcześniej same musiały przenieść sprzęt szkolny ze starego do nowego budynku, ponieważ mieszkańcy wsi tym razem nie pospieszyli z pomocą. Niestety budynek szkolny nie był idealny – sale okazały się zbyt małe i ciasne,
a tynki odpadały pod mocniejszym dotknięciem. Ponadto w szkole nie było sanitariatów, tylko ubikacje
w odrębnym murowanym budynku.

      W 1985 r. odbyło się spotkanie Rady Pedagogicznej z dyrekcją zakładu opiekuńczego – Krakowskim Przedsiębiorstwem Transportowo-Sprzętowym, aby omówić sprawę rozbudowy szkoły. Zakład obiecał pomoc
w sfinansowaniu dokumentacji tego przedsięwzięcia oraz zabezpieczenie transportu. Powołano Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły, którego przewodniczącym został sołtys 
Jan Czech. Dokumentacja rozbudowy szkoły została ukończona w 1988 r., ale z powodu braku funduszy budowę rozpoczęto dopiero w roku 1992.

      6 XII 1993 r. Święty Mikołaj przyniósł do szkoły pierwszy komputer.

      Rok szkolny 1995/1996 obfitował w wydarzenia. Rozpoczęto naukę w nowym skrzydle, a uczniowie, rodzice     i nauczyciele zachwycali się nowoczesnymi toaletami. Ponadto nauczyciele zyskali pokój nauczycielski, a szkoła ogrzewanie gazowe.


       28 XI 1995r. uroczyście obchodzono 120-ą rocznicę powstania szkoły. Z tej okazji nauczyciel historii Dariusz Fijałkowski napisał słowa do hymnu szkoły, a nauczycielka muzyki, Celina Pielechaty, skomponowała muzykę. Od tej pory hymn jest śpiewany na szkolnych uroczystościach.

      10 XI 1996r. odbył się Zjazd Absolwentów roczników urodzonych w latach 1930-1960. Dochód ze zjazdu przeznaczono na urządzenie boiska sportowego.

     14 XII 1996r. odbyła się podwójna uroczystość: nowy budynek szkolny oddano do użytku i nadano szkole imię miejscowego bohatera z okresu II wojny światowej Antoniego Sewiołka.

   W roku szkolnym 1998-1999 przy szkole powstało nowe asfaltowe boisko do koszykówki i siatkówki. 27 XI 1999r. odbył się kolejny Zjazd Absolwentów roczników 1961-1971. Dochód przeznaczono na zakup organów.  

     10 X 2003 r. szkoła otrzymała tytuł „Szkoły z klasą”.

     Trzeci z kolei Zjazd Absolwentów 26 XI 2005 r. (roczników 1972-1979) zaowocował zakupem pianina.

     27 XI 2010r. szkoła świętowała swoje 135-lecie istnienia.

                                                                                                                       Opracowała Ewa Kulka

obecny wygląd  naszej szkoły